Het boek

Wat gebeurt er als je de dood niet langer als vijand ziet, maar als onderdeel van het leven?

In Mijn Levenstuin beschrijf ik hoe mijn leven zich stap voor stap ontwikkelt en ik steeds meer ophoud me te verzetten tegen wat onvermijdelijk is. Ik ben de stappen gaan zien als levenslessen.

Van daaruit brengen scheiding, verlies, werk, liefde en ziekte me steeds dichter bij een eenvoudig inzicht: vrijheid ontstaat wanneer je het leven neemt zoals het komt.

Samen met mijn partner Wim heb ik, nadat hij een hersenstaminfarct heeft gehad, leren leven met wat er wél mogelijk is. Zo werden onze jaren samen onverwacht liefdevol, rijk en intens in een diepe verbondenheid.

Toen Wim in november 2025 plotseling overleed, bleek zijn dood geen breuk, maar een bevestiging van wat ik al langer wist:
wie de eindigheid van het leven kan accepteren, ervaart een diepere vorm van vrijheid.

Met mijn levensverhaal wil ik een bijdrage leveren aan het gesprek over kwaliteit van leven in relatie tot de dood. Van slaapkamer tot het publieke debat.

Zo werd Mijn Levenstuin een persoonlijk en ontroerend verhaal over loslaten, liefde en bevrijding die kan ontstaan wanneer we het leven niet langer koste wat kost proberen vast te houden.

Wim zei:"Als ik je vasthoud, ben ik je kwijt."

Dat is misschien wel de kern van dit boek.